Çocuklarımızdan Neler Öğrendik?

Ben oğlumdan, takip etmenin önemini öğrendim.
Sorduğu bir soruya verdiğin cevabı o kadar iyi dinleyip o güne hatta saate kadar

sessizce bekleyip an geldiğinde yapmadığında soracağını bildiğim için takip etmenin, eğitim kitaplarında yazdığı gibi işin yapılması adına ne kadar önemli olduğuna emin oldum. Çocuklar o kadar iyi takip ediyorlar ki, belki de o yüzden her dedikleri mutlaka yapılıyor smile

Bir gün, bir araştırmada çocuklara soruyorlar, ölü ya da diri herhangi bir kişiyle akşam yemek yeme şansın var. İstediğin kişiyi seç diyorlar. Çocukların (yurt dışında yapılmış deney) youtuber ya da hayran olduğu şarkıcıyı ya da sporcuyu seçeceğini sanırken, Anne ve babasıyla baş başa yemek yemeyi seçmesi çok duygulandırmıştı beni. (tekrar izlemek isterseniz: https://www.youtube.com/watch?v=sEdSXVjVYto)

Onlar için çok değerliyiz, çok dikkatli olmamız, onlara hak ettikleri gibi davranmalı ve vakit ayırmalıyız. Bunu da onlardan öğrendim. Ben de bir sürü kişiyi seçerim diye geçirmiştim içimden.
Çocuklar, sevince kendinden çok sevebiliyor, kızınca ömür boyu içinde tutabiliyor.
ilk öğretmenin ve ilk arkadaşlığın ne kadar etkili ve önemli olduğunu gördüm.

Çocuklarımdan,  istediğini elde etmek için sabırla ısrarcı olmak gerektiğini öğrendim.
Yürümenin ne kadar çaba gerektiren bir eylem olduğunu, hedefe odaklanmanın, düştükçe ayağa kalkıp azimle çabalamanın önemini gördüm, öğrendim ve takdir ettim.
Sahip olduğumuz ama artık mucizevi olduğunu unuttuğumuz, reflekse dönüşerek değerini hissedemez olduğumuz yürüme, konuşma kaşık tutma, …gibi becerilerimiz için tekrar minnet duydum.

Onlardan öğrendim, herkesten her yaştakinden bir şey öğrenilebileceğini gördüm.
Dinlemeyi, anlamayı ve bahanesiz yalansız konuşmanın önemini gördüm.
Her şeyden daha fazla katkı sağlayacak eserler bırakmanın yolunu öğrendim. Çocuğa dokunmanın hayata dokunmak olduğunu öğrendim.

Anlaşılmanın, sevgiyle bakışın kazandırdığı zenginliği gördüm.
Tutarlı olmanın, çocuğu bile kandıramayacağımı gördüm. Çocuk deyip geçmemek gerektiğini her harekette, her sözde özenle seçilmiş kelimeler, davranışlar sergilemek gerektiğini öğrendim.

Ne ekersem onu biçeceğimi gördüm J Anlayış, sabır ve kararlılığın etkisini gördüm.
Keyfi kararlar yasaklar değil açıklanır gerekçelere dayalı kuralların gücünü gördüm.
Saçımı süpürge etmem değil, kendi başlarına ve benimle tadında vakit geçirmelerinin yeterli olduğunu gördüm.
Ben ne kadar kendimi seversem, iyi olursam etrafa doğrudan yansıdığını ve bana geri geldiğini gördüm.

Çocuğum olduktan sonra önceliğim ve önem verdiğim konular değişti. Anne olmanın ve bir çocuk büyütmenin ne büyük bir sorumluluk olduğunu ve büyük bir emek özveri gerektirdiğini öğrendim.
Diğer insanlara karşı daha empatik olmayı öğrendim.

Bebeklikten bugüne kadar ilerleme kaydettikleri çok basit gibi görünen çoğu şeyin, beni inanılmaz mutlu ettiğini ve hatta bazen o basit şeyleri başardıklarında bile hemen mutluluktan gözyaşlarımın dökülebildiğini gördüm.

Benden uzakta olduklarında,  o an mesela arkadaşlarımla eğleniyor olsam bile hep aklımda onların olduğunu, hayatıma ne kadar çok sevgi ve mutluluk kattıklarını gördüm.
Gelecekte kendimden çok onlar için kaygı duymayı öğrendim.
ilerde çocuklarımın iyi insanlar olmaları için, sağlıklı bir psikolojiye sahip bireyler olmaları için, onlar için alacağım kararlarda hata yapmamaya çalışmayı öğrendim.

Daha sabırlı daha güçlü daha dayanıklı olmayı öğrendim.
Onların varlığı ile, esimle biz bir aileyiz algısı oluştu ve yerleşti.
Çocuklardan sonra yeri geldiğinde çok takıntılı biri oldum,  yeri geldiğinde fazla detaycı olmayı öğrendim.
Bazen basit bir olayı bile, acaba ne hissetti diye fazla düşünerek boşuna zaman harcamak,
Gelecek kaygısı nedeniyle bazen bugünü güzel geçirememek…onlar büyürken de bu kaygıları azaltmak gerektiğini öğrendim smile

En önemli şey oyun oynamanın keyfini onula hatırladım.
İyi vakit geçirmek ama verimli de vakit geçirmek gerektiğini öğrendim.
Beraber olmanın dayanılmaz güzelliğini tattım.

Hayat hızlı, çocuğum sayesinde biraz yavaşlatmanın iyi geldiğini, hayattan kopup onun dünyasındaki konulara dalıp gitmenin de insana iyi geldiğini öğrendim.
Hayata bakışım esnedi biraz, mesela öyle bir şey yaptım ki bana söyleselerdi  katiyen yapmam derdim. Eve evcil köpek aldım smile

Cinlerim varmış onu ortaya çıkarttılar.
Cinlerim tepeme çıktı sonra çocuklarla birlikte halay çektiler. En sonunda birini köye postaladım ve halk arasında çok bilinen bir çocuk hiç çocuk teorisini ispatlamış olduk.

Peki siz neler öğrendiniz? Bize yazın

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile