Dünyanın En Küçük Memeli Hayvanı : Soreksler

Dünya yüzündeki en küçük memeliler soreks ailesine men­suptur. Soreks’lerin geneli minik­tir. En irileri ancak bir ev faresi ka­dardır.

Köstebeklerle akraba olan bu sıçanımsı hayvanların uzun ve sivri bir başı, minik gözleri ve yu­muşak bir kürkün içinde adeta kay­bolmuş yuvarlak kulakları vardır. Soreks’ler toprak yüzeyinin he­men altında yaşarlar. En sevdikleri yiyecek böcekler olduğundan; özellikle kurtçukları gelişip topraktan çıkmadan evvel yiyerek zararlı tür­lerin yok edilmesinde önemli bir rol oynarlar. Soreks’ler, düşen yap­raklarla çürüyen bitki örtüsünün altında da kendilerine gıda ararlar. Hiç durmadan karınlarını doyurduklarından, üç saatin içinde ağırlık­ları kadar yiyeceği tüketebilirler. Her zaman harekette olan bu yara­tıklar, bütün mevsimlerde geceli gündüzlü faaldirler. 

Soreks yılda iki üç kez yavrular. İlkbahar başlarında doğan yavrular yılın sonunu zor bulurlar, buna kar­şılık yaz sonunda dünyaya gelenler kazaya uğramazlarsa, ertesi yıl da yaşarlar. Üreme hızı yerine göre başka başkadır. Bir yerde soreks’ler bütün diğer hayvan türlerinden daha kalabalık olup toprağın üze­rinde kaynaşırken bir kaç kilometre ötede bir tanesine bile rastlayamaz­sınız.

Soreksler kendini nasıl savunur?
Soreks’lerin bir sürü düşmanı var­dır. Baykuşların, kartalgillerin, yı­lanların, gelinciklerin, kedilerin, til­kilerin ve bazı balıkların soreks’i görmeleriyle öldürmeleri bir olur. Bunun bir sebebi de hayvanın böğ­ründeki bir çift bezdir. Koku alma duygusu olan her hayvan, bu bezle­rin salgıladığı kötü misk kokusuna zor dayanır.

O   vakte kadar soreks görmemiş olan birçok kimseler, onu ilk gör­dükleri zaman ürpermenin önüne geçemezler. Halk arasında yaygın bir inanışa göre, soreks’in ısırığı ze­hirlidir. Fakat aklı başında olanlar bu gibi bâtıl inançlara gülüp geçer­ler. Hatta kendilerini soreks’lere ısırttıkları halde bundan hiç bir za­rar görmeyen kimseler de vardır. Birçok soreks’lerin alt çenelerinde gerçek zehirli tükrük bezleri varsa da, bu zehir ancak küçük bir sıçanı hafif bir felce uğratır. Yalnız bir tek istisna vardır. Amerika’nın kısa kuyruklu soreksi ısırdığı bir sıçanı sahiden öldürebilir.

Soreks’leri başka hayvanlardan ayıran başlıca özellik ön dişleridir. Üst çenedekiler çengel gibi kıvrıktır ve ilâve bir çatalları vardır. Alt ön dişler uzun ve ileriye doğru çıkıktır. Bu hayvanlar genelde dişlerinin rengi ile kuyrukları­nın uzunluğuna göre sınıflandırılır­lar. «Su soreksi» denilen bazı cins­ler usta birer yüzücüdürler (Bunla­rın aile adlan: Soricidae’dir). Şimdi bu ailenin bazı enteresan üyelerini görelim.

Uzun Kuyruklu Veya Kırmızı Dişli Soreks’ler
Dünya yüzün­deki memelilerin en çalışkan olanla­rından biridir. Daima hareket halin­de olup ne gece, ne gündüz, ne ya­zın, ne de kışın yavaşlar. Daima kar­nını doyurur. İki, üç saat dahi yi­yecekten mahrum kalsa açlıktan ölür.

Bazı çeşitleri, sadece birkaç gram ağırlığında olmalarına rağmen, sıfı­rın altında 45 – 50 derecelik soğuk­lara tahammül edebilirler. 2-3 gram ağırlığındaki uzun kuyruklu cüce so­reks (Microsorex), Amerika’nın en küçük hayvanıdır. Biraz daha kısa kuyruklu olan bir soreks (Sorexmi- nutus) 3.5 – 4 santim uzunluğunda olup İngiltere’nin en küçük soreksi- dir. Bu çeşit, Asya içlerine kadar uzanan bütün bölgelerde bulunur.

 

 

 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile